ONTMOET ONZE ARTIESTEN

CHE GO EUN

Che Go Eun is een kunstenares uit Brussel en Seoel, die vertrekt vanuit een basis in traditionele Koreaanse schilderkunst. 

Voor CONSENT maakt ze een gloednieuw werk, speciaal voor Wintercircus, een verlengstuk van haar lopende reeksen Belief, Love & Failure en Sleep Like a Rose, waarin ze haar dagboek, liefdesbrieven en de afkeurende woorden van haar vader aan AI voedt, om er waterverfschilderijen en behang van te maken.​

© Jente Waerzeggers, We Document Art

LUKAS TRUNIGER

Lukas Truniger is een Parijse visueel kunstenaar, elektronisch componist en creative technologist, die met zijn generatieve mediawerken de technologie zelf inzet om de tastbare, materiële kant van onze digitale samenleving bloot te leggen. 

Voor CONSENT toont hij Distributive Intelligence | A Group Mind, een robotische lichtinstallatie waarin honderden kleine mechanische objecten enkel reageren op het licht van hun directe buren.

© Courtesy of MMMAD Festival © CENIZA, Lukas Truniger

MARTYNA PEKALA

Martyna Pekala is een multimediakunstenares uit Rotterdam, die werkt met camp en surreële video, digitale collage en installatie. In haar onderzoek verwerkt ze op fictieve wijze hoe social media onze zelfperceptie herschept, aan de hand van haar eigen concept "auto-gaze." 

Bij CONSENT toont ze Optical Flow, een video-installatie op een zeshoekige toren, verspreid over meerdere schermen. Zijzelf is de enige performer erin: vermenigvuldigd, uitgesneden en vervormd door haar eigen montage.

© Yolane Rais (instagram: @yolane.r)

KASPER JORDAENS

Kasper Jordaens, die optreedt onder de naam Kaotec, is een Belgische kunstenaar en live coder, geïnspireerd door de hackercultuur. 

Bij CONSENT toont hij Exhibiting Intelligence, een kinetische installatie waarin een hergebruikte industriële lasarm een reikende, vervormende hand laat zien die bezoekers dichterbij lokt, terwijl verborgen sensoren ondertussen stilletjes hun nabijheid, houding, gezicht en stem meten.

© Bert Callens, Kasper Jordaens

DRIES DEPOORTER

Dries Depoorter is een Belgische kunstenaar wiens interactieve installaties, apps en games privacy, kunstmatige intelligentie, surveillance en social media onder de loep nemen. 

Bij CONSENT toont hij Shortlife XL, een toestel dat toont hoeveel procent van een gemiddeld leven al voorbij is, gebaseerd op levensverwachtingscijfers van de Wereldgezondheidsorganisatie.

RODRIGO CARDOSO

Rodrigo Cardoso is een kunstenaar, programmeur en onderzoeker uit Amsterdam, die de ecologische en sociale kant van digitale technologie onderzoekt. 

Bij CONSENT toont hij Decaying Data, een installatie waarin een oude computer wordt aangedreven door microbiële brandstofcellen op basis van modder. Bezoekers delen een stukje persoonlijke data, dat vervalt en verdwijnt zodra de bacteriële lading opraakt.

© Roel Backaert, Rodrigo Cardoso

JULIUS PRISTAUZ AND NASANIN DAHAGHIN

Julius Pristauz en Nasanin Dahaghin presenteren Pogolina, hun eerste gezamenlijke performance: persoonlijke ervaring en fictie versmelten er tot een personage dat tot leven komt via stem, muziek en live optreden. Met zelfgeschreven teksten, originele composities en bewerkt geluidsmateriaal balanceert het werk tussen een live concert, een dj-set en een geluidsinstallatie — een camp-blik op authenticiteit en op hoe identiteit via geluid wordt opgebouwd.

© Nasanin Dahaghin & Julius Pristauz, Pogolina, 27.8.2026, soft power, Berlin. Photo: George Nebieridze.

JOHANNA BRUCKNER 

Johanna Bruckner is a Zurich-based artist who focuses on post-digital intimacies between machines, humans, and nonhumans through the lenses of biopolitics, feminism, queer theory, and posthumanism.

Bij CONSENT toont ze Metabolic Hardware, een video-installatie verspreid over meerdere schermen, verteld door een Sexbot die zich een weg baant door een computergegenereerde wereld. Het werk onderzoekt hoe een neurale interface sensatie, plezier en verlangen van binnenuit kan doen kantelen.

© Ruth Bruckner, Johanna Bruckner 

ANDREA OTOYA COVELLI

Andrea Otoya Covelli is een kunstenares uit Amsterdam, die onderzoekt hoe religieuze symboliek, pop cultuur en massamedia vorm geven aan femininiteit, verlangen en het lichaam. 

Bij CONSENT toont ze Hypertext en Hyperflesh, een handbediend jacquardweefsel en een reeks aanraakbare opblaasbare sculpturen, die beide teruggrijpen naar wat zij het "pneumatic body" noemt.